Początkowo rezonans magnetyczny był wykorzystywany do diagnostyki ośrodkowego układu nerwowego oraz tkanek głowy i szyi. Wynikało to z potrzeby utrzymania w bezruchu badanych elementów organizmu. Obecny poziom technologiczny pozwala na skrócenie czasu akwizycji i obrazowanie całego ciała, łącznie z układem oddechowym oraz sercowo – naczyniowym.
Rezonans magnetyczny – stały rozwój metod obrazowania
Rezonans magnetyczny jest techniką kompleksową, umożliwiającą ocenę licznych i różnorodnych parametrów oraz ocenę struktur i ich czynności. Głównym czynnikiem pogarszającym jakość badania MR są artefakty ruchowe. Postęp w technologii, w tym zastosowanie systemów posiadających silne gradienty pola magnetycznego, o krótkim czasie akwizycji oraz wprowadzenie metod obrazowania równoległego, pozwolił wyeliminować większość zakłóceń obrazu.
Obecnie możliwe jest uzyskiwanie dobrych jakościowo zobrazowań narządów wewnętrznych, szczególnie jamy brzusznej, serca, śródpiersia i płuc. Technika pozwala na redukcję artefaktów, osiąganą dzięki skróceniu, do kilkunastu sekund, procesu uzyskiwania obrazu.
Rezonans magnetyczny – ocena czynności i struktury
Rezonans magnetyczny pozwala na ocenę strukturalną i czynnościową. Badanie struktur odbywa się dzięki m.in.: zastosowaniu związków kontrastowych, analizie sygnałów i wykrywaniu komórek tkanki tłuszczowej oraz związków żelaza, np. w krwiakach.
Badanie czynnościowe polega na: obrazowaniu perfuzyjnym (PWI), dyfuzyjnym (DWI), spektroskopii MR i czynnościowym rezonansie magnetycznym, czyli fMRI. Ten rodzaj diagnostyki, pozwala przeanalizować parametry, których ocena nie jest możliwa przy pomocy innych technik diagnostycznych. Przykładem spektrum działania rezonansu magnetycznego jest metoda dyfuzyjna, która pozwala na ocenę ruchu cząsteczek wody w przestrzeni pozanaczyniowej, co umożliwia badanie obrzęku komórkowego, neoangiogenezy lub martwicy tkanki łącznej.
Rezonans magnetyczny 1,5 T i 3 T – jaki aparat wybrać?
W opisie urządzeń do rezonansu magnetycznego pojawia się skrót „T”. Tak oznaczana jest tesla, czyli jednostka indukcji magnetycznej w układzie SI. W badaniu MR stosowane jest pole magnetyczne o wartości od 0,5 do 3,0 tesli. Aparaty 1,5 standardem i są wykorzystywane przez większość profesjonalnych ośrodków medycznych, takich jak Centrum Diagnostyki Obrazowej RexMedica – https://rexmedica.pl/rezonans-magnetyczny/.
Czy pomiędzy aparatem 1,5 T, a aparatem 3,0 T zachodzą znaczące różnice? Mimo że, im wyższa wartość pola magnetycznego, tym lepsza jakość obrazu, to czułość aparatu 1,5 T zupełnie wystarcza do badania jamy brzusznej lub struktur układu nerwowego. Urządzenia 1,5 T przeznaczone są do wysokospecjalistycznych procedur neurologicznych, ortopedycznych i onkologicznych. Pracownia Centrum Diagnostyki Obrazowej RexMedica posiada rezonans magnetyczny 1,5 T, który jest aparatem wysokopolowym, cechującym się dużymi możliwościami diagnostycznymi.
Aparaty 1,5 T wyróżniają się większą elastycznością, gdyż łączą znaczną eliminację artefaktów z dużą rozdzielczością obrazu. Aparaty 3T są o wiele bardziej podatne na zaistnienie artefaktów.
Zaletą urządzenia 1,5 T jest również możliwość diagnozy pacjentów posiadających protezy ortopedyczne. Rezonans magnetyczny 3 T nie jest możliwy w takich przypadkach.
